پاییز

پاییز همیشه واسم درنهایت روزایه تلخشم شیرینی خاصی داره.

نمیدونم چرا هرسال وبشوق دیدین این فصل سرمیکنم؟

چی تویه این فصل هست که منو رام خودش میکنه؟

میگن پاییزیا تواوج روزایه شیرینشونم ته دلشون بازم یچی کم دارن!!!!یعنی اون چیز چیه؟

چی باعث میشه که یه پاییزی احساس رضایت کامل واززندگیش داشته باشه؟

نظرمنواگه بخواین میگم اون چیز تو آسموناس.آخه ما پاییزیا عادت داریم زیاد به آسمون نگاه میکنیم.هرچی که هست اونقدر دلمونوبرده که

باعث شده سرمونوبرگردونیم تا شاید ببینیمش.

شایدم منتظر یه معجزه ایم!

خیلی برام ترسناکه این موضوع که دارم کم کم ازخیلی چیزا که ازشون خوشم میومده دلسرد میشم.

یعنی میتونه این موضوع به بزرگ شدنم ربطی داشته باشه؟فک نکنم.

شایدم بخاطر کشیدن زجر توبیشتر دوران زندگیمه؟!!!!!

نمیدونم هرچی که هست داره بی تفاوتم میکنه.این برام خیلی وحشتناکه.

این همه *نامردی،شکست،خیانتها،ضربه مداوم،ازدست دادنهای پی درپی،ناکامی هایه همیشگی،عدم موفقیت وخیلی چیزایه دیگه فک

کنم دلیل خوبی برایه دلسرد شدن باشه.

بازهم امیدوارم.امید تنهاچیزیه که دارم.

---

پ.ن: آدم با ظاهر زیبا وبیان خوش واخلاق خوب

مستلزم حتمی رسیدن به خوشبختی نیست.

شانس وتقدیر هم تاثیربسازایی دارند.

عید اسرار آمیز...